Carlos Sagrera bij Brandt

23 september 2018 20:23
Op zaterdag 22 september is bij Rutger Brandt Gallery de tentoonstelling Patterns met werk van de in Leipzig wonende en werkende Spaanse kunstenaar Carlos Sagrera geopend door Axel Rüger, directeur van het Van Gogh Museum en tevens groot bewonderaar van het werk van Sagrera.
Na een bijzonder succesvolle start in 2015 bij Galerie Mokum, met als hoogtepunt de uitverkochte tentoonstelling Inside the Shadow in 2016, wordt de talentvolle Carlos Sagrera sinds begin 2017 in binnen en buitenland vertegenwoordigd door Rutger Brandt Gallery.



Carlos Sagrera (Madrid, 1987) is een jong talent en behoort tot een nieuwe generatie hedendaagse schilders die zich laat inspireren door de Nieuwe Leipziger School, veelal woonachtig in de voormalige katoenfabriek in Leipzig; Der Spinnerei. Sagrera werkt op basis van een oud familie foto archief, maar in zijn huidige interieurs incorporeert hij ook afbeeldingen uit een recenter verleden; afbeeldingen gecombineerd met herinneringen van plaatsen waar hij heeft gewoond of waar vrienden wonen. De hyperrealistische details in het werk van Sagrera zijn op een uitzonderlijk hoog schilderkunstig niveau, maar pas écht spannend wordt het wanneer het herkenbare overgaat in abstracte kleurvegen. In deze tweede tentoonstelling gunt hij zichzelf nu nog meer vrijheid op het doek en schuwt de complexiteit van het onderwerp niet. Het realisme in zijn werk is nog altijd messcherp waarneembaar en tegelijk speelt de abstractie een belangrijkere rol.
Het werk van Carlos Sagrera is inmiddels opgenomen in onder andere de ING Collection, de collectie van Museum Voorlinden in Wassenaar en de G2 Collectie in Leipzig.

Carlos Sagrera vertelt over zijn werk en de tentoonstelling: 'In 2012 vond ik foto’s uit de jaren 70 van het huis van mijn grootouders. De foto’s toonden de lege ruimtes van het huis waar ze op dat moment in zouden trekken. Na het overlijden van mijn grootouders motiveerden deze beelden mij om een reeks schilderijen te maken gebaseerd op de kamers en ruimtes die ik van jongs af zo goed ken. Ik besloot zelf foto’s te maken van het huis gebruikmakend van dezelfde hoek waaruit de foto’s uit de jaren 70 waren genomen. Door het beeldmateriaal, waar 40 jaar tussen zit, te vergelijken realiseerde ik mij dat deze multi-dimensionaliteit mij kon helpen in mijn eigen werk. Het maakt inzichtelijk hoe het passeren van de tijd sporen achterlaat in de vorm van nieuwe inzichten in woninginrichting; de veranderde modes en daarmee gepaard gaand de veranderende patronen van het behang tot aan het geleidelijk aan vernieuwen van de huisraad en het moderniseren van meubels.
‘De vloer laat sporen zien waar de meubels stonden en de muren onthullen waar vroeger schilderijen en (boeken-)planken hingen of waar kastjes waren geplaatst. De afgebladerde verf en kleine scheurtjes zijn een teken van het leven dat hier heeft plaatsgevonden. Zelfs zonder aanwezigheid van de mens is hun gedragspatroon duidelijk zicht- en herkenbaar. De reeks schilderijen die ik heb gebaseerd op deze foto’s reflecteren op thema’s als het passeren van de tijd en hoe om te gaan met de langzaam vervagende herinneringen uit mijn jeugd. Tot op heden gebruik ik deze afbeeldingen, maar in mijn huidige werk incorporeer ik ook afbeeldingen uit een recenter verleden; afbeeldingen in combinatie met herinneringen van plaatsen waar ik heb gewoond of waar vrienden wonen.
Door te werken met ruimtes waar ik erg vertrouwd mee ben, kan ik niet alleen putten uit de fysieke afbeeldingen maar kan ik ook mijn eigen herinneringen en ervaringen er in verwerken. Het gebruiken van foto’s creëert een zekere afstand tussen het onderwerp en mijzelf en tegelijkertijd dienen ze als een katalysator voor mijn herinneringen. Deze herinneringen die door het passeren van de tijd langzaam vervagen geven me de mogelijkheid om dieper in te gaan op de voorstelling. Met het accentueren van bepaalde elementen in een gedetailleerd realisme, de manipulatie van het licht en de kleurtemperatuur probeer ik uitdrukking te geven aan een steeds verder verdwijnende getuigenis van het verleden.’

Bij de tentoonstelling Patterns verscheen een gelijknamige publicatie, uitgegeven door Van Spijk - Rekafa publishers, met bijdragen van Emily Ansenk (directeur Kunsthal Rotterdam) en Anka Ziefer (directeur G2 Kunsthalle Leipzig).

Rutger Brandt Gallery . Amsterdam
22 september t/m 27 oktober
brandtgallery.com


Share |
Dit artikel is nog niet beoordeeld